۱۳۸۹ آبان ۲۵, سه‌شنبه

دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی؟

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،
آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،
آنگاه که خدا را می بینی و بنده
خدا را نادیده می گیری ،
می خواهم بدانم،
دستانت رابسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای
خوشبختی خودت
دعا کنی؟
  
 
سهراب سپهري

۲ نظر:

بنفشه گفت...

امروز صبح که مصاحبه آرش صادقی رو و بلاهایی که سرش اوردند و مادرش که درحمله مأموران سکته کرده و فوت کرده روخوندم حسابی به هم ریختم. این شعر یک کم حالم رو بهتر کرد. آره خدا تنها واقعیتی که این روزها به بودنش باور دارم
اینم لینک مصاحبه؛ اگه حالتون خوب نیست نخونید.
http://www.roozonline.com/persian/news/newsitem/article/-9505b31e3d.html

جيم انور گفت...

نميدانم چرا آنان كه داعيه دين دارند فراموش كرده اند حق مردم را... از تعداد انگشتان يك دست هم كمتر در اطرافم كسي را ميبينم كه هم خدارا براي خودداشته باشد و هم خلق خدا را